Znamiennik radiolatarni

 

W praktyce krótkofalowca przydaje się wiele drobnych urządzeń i nieskomplikowanych układów elektronicznych, które pomagają w różnych sytuacjach. Konstruując i strojąc odbiorniki , budując anteny, często wykorzystujemy wyniesione źródła sygnału. Czasem jest to pobliska radiolatarnia, a czasem z braku takiej budujemy ją sami. Z reguły radiolatarnia nadaje co najmniej swój własny znak, co pozwala ją zidentyfikować. Każda dodatkowa, umiejętnie dobrana informacja nadawana przez radiolatarnię podnosi jej walory. Urządzeniem pamiętającym i generującym informację nadawaną przez radiolatarnię jest znamiennik radiolatarnii.

 

Pierwsze w pełni elektroniczne znamienniki radiolatarni jako element „pamięci” zawierały matrycę diodową wyposażoną w układy elektroniczne pozwalające odczytać zapisana informację, a zbudowane na tranzystorach lub układach TTL. Programowanie takiego znamiennika było bardzo żmudne i wymagało z reguły lutownicy. Długość wpisanej informacji nie była zbyt wielka. Sytuacja radykalnie poprawiła się w momencie, gdy dostępne stały się scalone układy pamięciowe. Przykład znamiennika zbudowanego w oparciu o taką pamięć znajduje się poniżej. Rysunek 1 przedstawia schemat klasycznego układu opublikowanego wielokrotnie w różnych czasopismach.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rys.1

 

Urządzenie to posiada pięćścieżek” pamięci i równolegle może generować pięćżnych informacji. Prędkość nadawania zależy od częstotliwości wyjściowej generatora taktu zbudowanego na układzie 4521. Pojemność pamięci jest znaczna dlatego w układzie zastosowano zwory J1, J2 , które służą do podziału pamięci na mniejsze segmenty. Rysunek 2 przedstawia płytkę drukowaną tego układu.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rys.2

Programowanie pamięci pracującej w znamienniku jest wyzwaniem dla cierpliwych. Można znaleźć programy generujące zawartość takiej pamięci, jednak w dalszym ciągu jest to żmudne zadanie szczególnie, jeśli wymagamy, aby znamiennik generował równolegle kilka różnych informacji. Podobny znamiennik pracuje w radiolatarni SR3SHF. Zmontowany układ zobaczyć można na fot.1.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fot.1

 

Wad przedstawionego powyżej znamiennika pozbawiony jest układ zaprojektowany, wykonany i sprawdzony przez Jarka Sadowskiego SQ2EAP .

 

Do budowy urządzenia wykorzystany został mikroprocesor jednoukładowy, który zawiera jedynie program sterujący, zaś nadawana informacja zapisywana jest w zewnętrznej pamięci nieulotnej. Układ prototypowy wyposażono w transoptory a płytkę zaprojektowano tak, aby możliwe było stosowanie znamiennika w różnych urządzeniach, zarówno z plusem jak i minusem na masie. Zaletą (a dla niektórych osób pewnie wadą) układu jest programowanie informacji zawartej w znamienniku za pomocą portu RS-232 komputera. Możliwe jest naprzemienne nadawanie dwóch informacji, dostępny jest sygnał informujący o tym który informacja jest nadawana. Pierwotnie miało to na celu przełączanie mocy wyjściowej radiolatarni i nadawnie dwóch różnych znaków przy różnych mocach, ale opcję tą można wykorzystać w innych celach. Możliwe jest wyzwalanie nadawania przy pomocy sygnału zewnętrznego, przy nie wykorzystywaniu tej funkcji układ elektroniczny trochę się upraszcza. Napisany został prosty program do wpisywania zawartości pamięci znamiennika jak również do programowania prędkości nadawania i czasu powtarzania. Urządzenie ma dodatkowo wyprowadzony sygnał , który po podłączeniu np. słuchawki pozwala monitorować nadawaną informację. Niezbędna do budowy znamiennika dokumentacja zawarta jest w dołączonych plikach :

BC-103 – program sterujący znamiennika (assembler rodziny MCS51)

BC-103.BIN , BC-103.HEX – skompilowany program w postaci binarnej i heksadecymalnej

RYSUNEK1.CDR , RYSUNEK2.CDR – schemat i rysunek płytki drukowanej

BEACON1.PCB – rysunek płytki drukowanej w formacie programu Autotrax/Easytrax

BEACON.EXE – program do zapisywania pamięci znamiennika pod Win

INSTRUKCJA.DOC – instrukcja uruchamiania i programowania

 

Zastosowań tego znamiennika można wymyślić wiele i zależy to jedynie od inwencji i potrzeb osoby budującej to urządzenie. Wygląd zmontowanego prototypu przedstawia fot.2

Jeśli ktoś zamierza zbudować znamiennik zainteresuje go pewnie deklaracja Jarka SQ2EAP :
Uwaga: ustalam niniejszym że program na procesor jest 'open source'
czyli każdy może go używać
do woli, kopiować i zmieniać wedle własnych
potrzeb, jednakże zawsze program musi być
dawany/sprzedawany/cokolwiek
innego razem ze źródłem w którym będą dane wszystkich osób, które
maczały w tym programie palce :-). Później jak będę miał chwilę czasu to
umieszczę program na procesor i na pc-ta na jakiejś stronie
internetowej. Nie mam zamiaru zarabiać
na krótkofalowcach :-)

Osoby podejmujące się zbudowania tego układu odsyłam do instrukcji uruchamiania i programowania zawartej w pliku instrukcja.doc.

 Dokumentacja:          

Nowa wersja oprogramowania procesora, umożliwiająca generowanie "długich kresek". Długą kreskę programuje się przez wpisanie
w okno treści znamiennika gwiazdki "*" - jedna gwiazdka to 2 sek. ciągłego sygnału. Można wpisać maksymalnie 64 gwiazdki, co daje ponad 2
minuty ciągłego sygnału. Zmian należy dokonać w programatorze procesorów serii Atmel.
Sam program do wpisywania treści znamiennika (beacon.exe) nie uległ zmianie.

 Nowe oprogramowanie     

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 







 

 

Fot.2          Zenek SP3JBI                 Powrót